Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Marian Główka

phm.Marian Główka

Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Dachau, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.

Pamięci tych, którzy pomogli Marianowi Główce przeżyć piekło niemieckich obozów koncentracyjnych.

Za każdą informację o opisywanych osobach i zdarzeniach z góry dziękujemy.

GŁÓWKA MARIAN

Aresztowany 23.04.1940 w Straconce, trzykrotnie w KL Dachau nr 6638, 14572, 160403, KL Gusen nr 3634, KL Auschwitz nr 6994, KL Gross-Rosen nr 74814, KL Hersbruck nr 84673, przeżył „marsz śmierci” z Hersbruck do Dachau.

Urodzony 3.08.1908 r. w Gnieźnie, syn Kazimierza, kowala fabrycznego i Stanisławy z d. Pluta.

  • W 1928 r. ukończył Seminarium Nauczycielskie Męskie w Rogoźnie k. Poznania.
  • Był nauczycielem w szkołach okręgu rybnickiego , zaangażowany w pracę z młodzieżą w harcerstwie, najpierw jako instruktor a potem podharcmistrz.
  • Aresztowany 23.04.1940 r. z powodów politycznych, 28.04.1940 r. osadzony w KL Dachau (nr 6638).
  • Do kamieniołomów KL Gusen przeniesiony 5.06.1940 (nr 3634), skąd z przepuklinami i w stanie niezdolnym do pracy przewieziony ponownie do KL Dachau (nr 14572).
  • W KL Auschwitz (nr 6994, od 15.12.1940 do 15.10.1944) pracował najpierw w Abbruchkomando i Bauhof a następnie w Betonkolonne.
  • Do KL Gross-Rosen ewakuowany w składzie komanda instalatorów 13.10.1944 (nr 74894) skąd 15.02.1945 przewieziony do KL Hersbruck (nr 84673).
  • Jako jeden z nielicznych przeżył tzw. „marsz śmierci” (z Hersbruck do Dachau, 8.04.1945-24.04.1945, nr 160403).
  • Wyzwolony 29.04.1945 r. przez armię USA, pracował jako sanitariusz w szpitalu obozowym.
  • W oczekiwaniu na transport do kraju zakłada i prowadzi szkoły dla dzieci robotników przymusowych z dawnych polskich ziem wschodnich –w miejscowościach Karlfeld (12.06.1945 – 4.08.1945 r.) oraz Freiman k/Monachium (13.08.1945 -13.09.1945 r.).
  • W latach 1947-1948 był kierownikiem pedagogicznym Szkoły Przysposobienia Przemysłowego w Bielsku-Białej a w latach 1949-1951 zakładał i był dyrektorem Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Bielsku-Białej, pełniąc jednocześnie funkcję dyrektora Uniwersytetu Powszechnego CRZZ.
  • W latach 1951-1954 nauczyciel w Technikum Mechanicznym, do czasu przejścia na emeryturę nauczyciel w Szkole podstawowej Nr 12.
  • Nadwątlone zdrowie przeżyciami obozowymi oraz zbyt intensywna praca zawodowa oraz społeczna spowodowały chorobę serca i przedwczesną śmierć.
  • Zmarł 17.08.1975 r.