Erinnerungen an Konzentrationslager: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau
K

KACZMARCZYK JÓZEF,

Więzień KL Auschwitz nr E-1555.

Urodzony 20.02.1913 r. w Kozach pow. bialski, syn Franciszka i Marii z d. Konkisz, zamieszkały w okresie okupacji hitlerowskiej w Trzebinii. Aresztowany i przewieziony do KL Auschwitz, w marcu 1942 r. zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień „wychowawczy” nr E-1555. Zginął 8.06.1942 r. Według wystawionego aktu zgonu nr 10276/1942 – potwierdzonego przez lekarza obozowego, zmarł o godz. 7:55, określenie przyczyny zgonu to: „akuter Magendarmkatarrh“ (ostry katar/nieżyt żołądkowo-jelitowy)

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz, Katowice 1998 r., s. 796; Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; APMA-B Księga zgonów, t. 7, s. 1272.

 

KAISER AGNIESZKA,

Więźniarka gestapo w Bielsku, KL Auschwitz.

Urodzona 10.10.1900 r. w miejscowości Lipowa pow. żywiecki, córka Piotra i Anieli z d. Mrowiec, zamieszkała w Wilkowicach pow. bielski. Aresztowana i na krótko przetrzymana w areszcie gestapo w Bielsku, stamtąd przesłana do KL Auschwitz. Zginęła 29.12.1943 r. Według wystawionego aktu zgonu nr 36736/1943 – potwierdzonego przez lekarza obozowego, zmarła o godz. 10:00, określenie przyczyny zgonu to: „allgemeine Körperschwäche“ (ogólne wyczerpanie organizmu).

Bibliografia: Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; APMA-B Księga zgonów, t. 25, s. 718.

 

KAJSTURA ZOFIA,

Więźniarka gestapo w Bielsku, KL Auschwitz nr 7441.

Urodzona 3.11.1899 r. w Chybiu pow. bielski, córka Józefa i Jadwigi, zamieszkała w Dziedzicach pow. bielski. Aresztowana i na krótko przetrzymana w areszcie gestapo w Bielsku, stamtąd przesłana do KL Auschwitz, zarejestrowana w obozowej ewidencji jako więźniarka nr 7441. Zginęła 20.10.1942 r. Według wystawionego aktu zgonu nr 36694/1942 – potwierdzonego przez lekarza obozowego, zmarła o godz. 8:25, określenie przyczyny zgonu to: „Herzschlag“ (zawał serca).

Bibliografia: Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; APMA-B Księga zgonów, t. 25, s. 690.

 

KAJZER KAZIMIERZ,

Więzień Polenlagru nr 40 Frysztat, Polenlagru nr 63 w Czechowicach.

Urodzony 3.04.1928 r. w Mikuszowicach Krakowskich pow. bialski, syn Jana i Agnieszki z d. Łukaszek, zamieszkały w Bielsku. W okresie okupacji hitlerowskiej, 10.05.1943 r. wraz z rodzicami aresztowany i przewieziony do niemieckiego obozu dla Polaków – Polenlagru nr 40 we Frysztacie. Latem 1944 r. przeniesiony do Polenlagru nr 63 w Czechowicach, zaś 20.01.1945 r. więźniów tego podobozu włączono do marszu ewakuacyjnego więźniów z KL Auschwitz w Oświecimiu – do Wodzisławia Śl. Przy sprzyjających warunkach, uciekł z noclegu w okolicach Żor – dzięki czemu przeżył.

Bibliografia: Deklaracja osobowa Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych – Koła Miejskiego im. J. Kilińskiego w Bielsku-Białej.

 

KALARUS WŁADYSŁAW,

Więzień gestapo w Bielsku, więzienia w Katowicach.

Urodzony 18.08.1899 r. w Zabrzegu pow. bielski. Aresztowany i na krótko przetrzymany w areszcie gestapo w Bielsku, następnie przewieziony do więzienia w Katowicach, gdzie zginął 31.10.1942 r. – przez ścięcie gilotyną.

Bibliografia: Więzienia hitlerowskie na Śląsku, w Zagłebiu Dąbrowskim i w Częstochowie 1935-1945, Śląski Instytut Wydawniczy, Katowice 1983 r., s. 36; Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; J. Wrzoł, Cmentarz w Zabrzegu, Zabrzeg 1995 r., s. 240.

 

KALINOWSKI BOLESŁAW,

Zginął w Charkowie.

Urodzony 20.10.1899 r. w Wolicach woj. kieleckie, nauczyciel Publicznej Szkoły powszechnej w Jaworzu Dolnym gmina Jasienica, pow. bielski – zamieszkały w Jaworzu. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. jako podporucznik rezerwy piechoty. Dostał się do sowieckiej niewoli i był internowany w obozie jenieckim w Starobielsku. Zamordowany 04/05.1940 r. przez NKWD w zbiorowej egzekucji w Charkowie.

Bibliografia: M. Walczak Ludzie nauki i nauczyciele polscy podczas II wojny światowej. Księga strat osobowych, Warszawa 1995 r. s. 369; Zbiory dokumentów K. Wójtowicza (poz. 86 wykazu).

 

KALINOWSKI JERZY,

Więzień gestapo w Bielsku, wiezienia w Katowicach.

Urodzony w 1906 r. w Bielsku. Aresztowany, przetrzymany w areszcie gestapo w Bielsku, a stamtąd przewieziony do więzienia w Katowicach, gdzie zginął 12.01.1943 r. – przez ścięcie gilotyną.

Bibliografia: Więzienia hitlerowskie na Śląsku, w Zagłebiu Dąbrowskim i w Częstochowie 1935-1945, Śląski Instytut Wydawniczy, Katowice 1983 r., s. 37.

 

KAŁUŻA HELENA,

Więźniarka gestapo w Bielsku, KL Auschwitz.

Urodzona 8.09.1916 r. w Cieszynie, córka Andrzeja i Zuzanny z d. Kożdoń, zamieszkała w Bielsku. Aresztowana, osadzona w areszcie gestapo w Bielsku, następnie przesłana do KL Auschwitz, gdzie zginęła 25.09.1942 r. Według wystawionego aktu zgonu nr 32788/1942 – potwierdzonego przez lekarza obozowego, zmarła o godz. 8:00, określenie przyczyny zgonu to: „Influenza“ (grypa).

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz, Katowice 1998 r., s. 665: Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; APMA-B Księga zgonów, t. 22, s. 1230.

 

KAMIEŃCZYK MIECZYSŁAW,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Auschwitz nr E-501.

Urodzony 27.12.1924 r. w Kaniowie gmina Bestwina, pow. bielski. Aresztowany, przetrzymany w areszcie gestapo w Bielsku, następnie przewieziony do KL Auschwitz, 14.11.1941 r. zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień „wychowawczy” nr E-501. Nieznany jest dalszy los tego więźnia.

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz, Katowice 1998 r., s. 747.

Seiten: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22

”Der Todesmarsch” Hersbruck-Dachau

In der Nacht vom 7. auf 8.02.1945 wurde Alarmversammlung auf dem Appellplatz befohlen. Decke und Kochgeschirr sollten wir mitnehemen.

Gruppen der Häftlinge sind ausgegangen. Meine Gruppe hat 1800 Leute gezählt. Wir haben die Decke und das Kochgeschirr mitgenommen. Ich habe auf dem Bauch einen Sack mit Rübentreber getragen – ich habe sie für letzte Marken von einem zivilen Deutschen in der Arbeit gekauft. Wir gingen nach dem Süden. Wir haben gedacht, dass wir nach Dachau gehen. Aber um nach Dachau zu kommen muss man die Donau überqueren, aber die Brücken waren durch die Bombardierung zerstört! Und so gingen wir 17 Tage lang zu Fuß. In den ersten drei Tagen wurde noch die Suppe vom Lager gebracht. In den nächsten drei Tagen bekamen wir noch eine Portion Brot und die übrigen Tage gingen wir hungrig. Sogar Wasser war auf dem Weg verboten. Aber in der Mittagszeit um 12-13 Uhr gab es eine Mittagspause ohne Mittag. Geschlafen haben wir gewöhnlich in Obstgärten, in den Scheunen oder direkt auf der Wiese.

Die Russen, die am Rande der Fünfer der Kollumne gingen, eines Tages sprangen aus den Reihen und sprangen in das Feld. Ich wusste nicht wozu! Erst wenn sie zurück waren, habe ich gesehen, dass sie Futterrüben mit sich hatten. Eines Tages, am irgendeinem Kilometer habe ich auch einen Haufen Futterrüben gesehen, aber dabei war schon eine Menge der Häftlinge. Ich habe 3 Futterrüben ertappt. Ich habe sie in Scheiben geschnitten und hinter das Hemd versteckt. Das war der dreizehnte oder der vierzehnte Tag des Marsches. Die Beine verwickelten sich, in den Augen wurde dunkel! Ich fühlte, dass es mit mir Ende ist. Es folgte die Mittagspause auf einer Wiese. Die anderen lagen und schliefen. Ich habe auf den Knien und mit dem Taschenmesser in der Hand Sauerbrunnen und Gänsedistel gesucht. Ich habe damit zwei große Taschen gefüllt.

Es wurden Hunderte formiert und weiter der Marsch. Ich begann zu kauen, wörtlich kauen. Ich habe den ganzen Inhalt der Taschen gekaut. Der Magen wurde voll und ruhig.

Die Ruhepause in der Nacht ist auf der Wiese in der Verzweigung der Flüsse. Ich fürchte, ob ich von diesem grünen Zeug keinen Durchfall bekomme, denn das würde auch ein Ende bedeuten. Am Morgen stelle ich fest, dass in der Nacht war alles in Ordnung. Man könnte viel über diesen schweren Weg schreiben. Darüber, als ich für mein Seidenhemd habe zwei ungekochte Kartoffeln bekommen, wie ich aus der Rübenmiete auch drei Rüben herausgerissen habe usw.. Ich möchte hier vielmehr unterstreichen, dass auf keiner Ruhepause haben wir irgendwelche Zeichen vom Erbarmen, Mitgefühl gesehen. Sogar das Wassertrinken war verboten. Es wurde gesagt, dass wenn jemand eine liegende Kartoffel aufhebt, wird als Dieb des deutschen Gutes erschossen.

Seiten: 1 2 3

Extermination der Intelligenz

Im Frühjahr 1940 wurden verhaftet und in Konzentrationslager, insbesondere Dachau, deportiert ca. 6.000 Lehrer, Priester, Beamte, Ärzte, Polizisten, Zollbeamte, Studenten und andere Vertreter der Intelligenz. Von denen, mit Hilfe des Nationalen Gedenkens Institut Katowice, Auschwitz-Museum und dem Internationalen Suchdienst in Bad Arolsen, 1.407 Menschen aus der Umgebung von Śląsko-Dąbrowski Gebiet, Oberschlesien, Podbeskidzie, Cieszyn-Schlesien und Zaolzie identifiziert worden sind.

Der Autor der Biographien Herr Jerzy Klistała und der Initiator der Suche Herr Dr. Zbigniew Główka danken:

  • der Frau Staatsanwalt Ewa Koj von dem Nationalen Gedenkens Institut Katowice
  • den Frauen Susanne Urban und Sigrid Melchior und Herrn Martin Paul von dem Internationalen Suchdienst in Bad Arolsen
  • Herrn Oberst der Reserve Dr. M. Starczewski
  • Herrn Dr. Adam Cyra vom Auschwitz-Museum

für ihre Unterstützung bei der Informationsbeschaffung

Liste der Identifizierten Gefangenen

Statistiken

Biographien

Zusammenfassung der Memoiren von Marian Główka “7 KZ-Lager, 1841 Tage und Nächte”

Marian Główka
Die polnische Version des Buches “Przez 7 obozów koncentracyjnych” können Sie hier herunterladen
1250 Downloads
 

phm.Marian Główka

KZ-Erinnerungen: Dachau, Gusen, Auschwitz, Groß-Rosen, Hersbruck, Dachau.

Für weitere Informationen über diese Personen und Ereignisse für Sie im Voraus bedanken.

GŁÓWKA MARIAN,

Verhaftet am 23.04.1940 in Straconka, dreimal im KL Dachau Nr 6638, 14572, 160403, KL Gusen Nr 3634, KL Auschwitz Nr 6994, KL Gross-Rosen Nr 74814, KL Hersbruck Nr 84673, überdauerte „den Todesmarsch” von Hersbruck nach Dachau.

Geboren am 3.08.1908 in Gniezno, Sohn von Kazimierz, Betriebsschmied, und Stanisława geborene Pluta.

  • Im Jahre 1928 absolvierte das männliche Lehrerseminar in Rogoźno .
  • War Lehrer in den Schulen des Bezirks Rybnik, engagiert in die Arbeit mit der Jugend im Pfadfinderverband, zuerst als Instrukteur und dann als Unterfeldmeister.
  • Verhaftet am 23.04.1940 aus politischen Gründen, am 28.04.1940 gesetzt im KL Dachau (Nr 6638).
  • Zum Steinbruch KL Gusen verlagert am 5.06.1940 (Nr 3634), von wo mit Bruchschäden und im arbeitsunfähigen Zustand transportiert wieder zum KL Dachau (Nr 14572).
  • Im KL Auschwitz (Nr 6994, vom 15.12.1940 bis 15.10.1944) arbeitete zuerst im Abbruchkomando und dann in der Betonkolonne.
  • Nach KL Gross-Rosen evakuiert in der Besetzung des Instalateurkomandos am 13.10.1944 (Nr 74814) von wo am 15.02.1945 transportiert nach KL Hersbruck (Nr 84673).
  • Als einer der wenigen überdauerte den so genannten „Todesmarsch” (von Hersbruck nach Dachau, 8.04.1945-24.04.1945, Nr 160403).
  • Befreit am 29.04.1945 durch die Armee der USA, arbeitete als Krankenpfleger im Lagerkrankenhaus.
  • In Erwartung auf Transport nach Heimatland gründet und führt Schulen für die Kinder der Zwangsarbeiter aus den ehemaligen polnischen Ostgebieten – in den Ortschaften Karlfeld (12.06.1945-4.08.1945) und Freiman in der Nähe von München (13.08.1945-13.09.1945).
  • In den Jahren 1947-1948 war pädagogischer Leiter der Industrievorbildungsschule in Bielsko-Biała und in den Jahre 1949-1951 gründete und war Direktor des Staatlichen Lyzeums der Plastischen Techniken in Bielsko-Biała, gleichzeitig bekleidend die Funktion des Direktors der Volkshochschule des CRZZ (Zentralrates der polnischen Gewerkschaften).
  • In den Jahren1951-1954 Lehrer im Mechanischen Technikum, in der Zeit bis zur Versetzung in den Ruhestand Lehrer in der Grundschule Nr 12.
  • Durch die Lagererlebnisse geschwächte Gesundheit und sehr intensive Berufsarbeit und Sozialarbeit verursachten die Herzkrankheit und den frühzeitigen Tod.
  • Marian Główka ist am 17.08.1975 gestorben.