Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
K

KOKOT EMIL,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Auschwitz nr E-771.

Urodzony 22.05.1906 r. w Ligocie gmina Czechowice, pow. bielski. Aresztowany, przetrzymany w areszcie gestapo w Bielsku, następnie przewieziony do KL Auschwitz, 10.12.1941 r. zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień „wychowawczy” nr E-771. Nieznany jest dalszy los tego więźnia.

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz, Katowice 1998 r., s. 759.

KOKOT JAN,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Auschwitz nr E-721.

Urodzony 12.04.1914 r. w Porąbce pow. bialski. Aresztowany i przez gestapo w Bielsku przewieziony do KL Auschwitz, 6.12.1941 r. zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień „wychowawczy” nr E-721. Następnie, 3.04.1942 r. wypisany – prawdopodobnie przeniesiony do innego obozu którego nazwy nie udało się ustalić, lub odzyskał wolność – zwolniony z obozu.

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz, Katowice 1998 r., s. 757.


KOŁACZEK EUGENIA,

Więźniarka Polenlagru.

Urodzona 21.01.1931 r. w Czańcu gmina Porąbka pow. bialski, córka Jana i Anny. W okresie okupacji hitlerowskiej – w lipcu 1942 r., przesłana wraz z rodzicami do niemieckiego obozu dla Polaków – Polenlagru (brak nazwy) gdzie przebywała do marca 1943 r. Następnie, całą rodzinę wywieziono w głąb Niemiec na roboty przymusowe. Odzyskali wolność po zakończeniu okupacji. Po wyzwoleniu zamieszkała w Bielsku.

Bibliografia: Deklaracja osobowa Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych – Koła Miejskiego im. J. Kilińskiego w Bielsku-Białej.


KOŁACZEK JULIUSZ,

Więzień KL Auschwitz nr 16845.

Urodzony 6.10.1908 r. w Dziedzicach pow. bielski, syn Teofila i Anny z d. Lazar, zamieszkały w okresie okupacji hitlerowskiej w Warszawie. Aresztowany i w transporcie zbiorowym przesłany do KL Auschwitz, 29.05.1941 r. zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień nr 16845. Zginął 8.11.1941 r. Według wystawionego aktu zgonu nr 3984/1941 – potwierdzonego przez lekarza obozowego, zmarł o godz. 17:30, określenie przyczyny zgonu to: „Kachexie bei Phlegmone” (wyczerpanie organizmu przy flegmonie).

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz, Katowice 1998 r., s. 104; Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; APMA-B Księga zgonów, t. 3, s. 978.


KOŁOCZEK ALOJZY,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Auschwitz.

Urodzony w 1925 r. w Zabrzegu pow. bielski. Aresztowany, przetrzymany w areszcie gestapo w Bielsku, następnie w transporcie zbiorowym przewieziony do KL Auschwitz, gdzie zginął w 1944 r.

Bibliografia: Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; J. Wrzoł, Cmentarz w Zabrzegu, Zabrzeg 1995 r., s. 240.


KOŁOCZEK FRANCISZEK,

Więzień KL Auschwitz nr 7502.

Urodzony 30.03.1892 r. w Zabrzegu pow. bielski, syn Józefa i Marii z d. Polok, zamieszkały w Zabrzegu, z zawodu Kolejarz. Przed wojną społecznik, członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Już od początku okupacji hitlerowskiej zaangażowany w działalność ruchu oporu. Aresztowany 18.12.1940 r. o godz. 5:00, mimo że leżał w domu poważnie chory, przewieziony przez bielskie gestapo bezpośrednio do KL Auschwitz, został zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień nr 7502. Zmarł 30.12.1940 r. o godz. 23:30 – na wewnętrzny krwotok.

Bibliografia: Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; J. Wrzoł, Cmentarz w Zabrzegu, Zabrzeg 1995 r., s. 240; Relacja (z dn. 10.09.2008 r.) córki – Pani Dyrda z d. Kołoczek.


KOŁOCZEK JÓZEF,

Więzień KL Auschwitz nr 7507.

Urodzony 10.07.1899 r. w Zabrzegu pow. bielski, syn Józefa i Marii z d. Polak (brat Franciszka), zamieszkały w Zabrzegu. Z zawodu kolejarz. Przed wojną społecznik, członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Aresztowany 18.12.1940 r. i przewieziony przez gestapo bezpośrednio do KL Auschwitz, zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień nr 7507. O okolicznościach jego śmierci powiadomili rodzinę współwięźniowie Józefa. Według tych informacji, pracował przy rozładunku cegły.

Po kilkudniowej takiej pracy, przy silnym mrozie, skórę na wewnętrznej części dłoni miał zupełnie zdartą. Nie mogąc wytrzymać bólu i bez perspektyw na zmianę pracy, załamał się psychicznie do tego stopnia że rzucił się na druty ogrodzenia pod napięciem, ponosząc oczywiście śmierć 18.02.1941 r. Bibliografia: Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; J. Wrzoł, Cmentarz w Zabrzegu, Zabrzeg 1995 r., s. 240; Relacja (z dn. 10.09.2008 r.) bratanicy – Pani Dyrda z d. Kołoczek.


KOŁOCZEK LUDWIK,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Auschwitz nr E-389.

Urodzony 16.04.1910 r. w Zabrzegu pow. bielski. Aresztowany, przetrzymany w areszcie gestapo w Bielsku, następnie w transporcie zbiorowym przewieziony do KL Auschwitz, 16.10.1941 r. zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień „wychowawczy” nr E-389. Nieznany jest dalszy los tego więźnia.

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz, Katowice 1998 r., s. 742.


KOŁODZIEJ ALOJZY,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Dachau nr 15896.

Urodzony 25.10.1898 r. w Bieraczu, zamieszkały w Jasienicy pow. bielski. Po ukończeniu szkoły powszechnej, uczeń Seminarium Nauczycielskiego w Białej. Szkoły tej jednak nie ukończył wstepując ochotniczo do legionów Piłsudskiego. Po powrocie z pierwszej wojny światowej ukończył studia nauczycielskie, a pierwszą pracę podjął jako nauczyciej w Publicznej Szkoły Powszechnej w Jasienicy. Po rozpoczęciu się okupacji hitlerowskiej, był jednym z pierwszych aresztowanych w Jasienicy. Podczas aresztowania, wyprowadzono go z domu – skutego w kajdankach, w mundurze oficerskim (kapitan WP), z szablą przy boku. Wpierw przetrzymany w areszcie gestapo w Bielsku, a następnie przewieziony został do KL Dachau gdzie przebywał z Gustawem Morcinkiem – nauczycielem ze Skoczowa. W KL Dachau, zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień nr 15896. Schorowany (wrzody żołądka) dostał się do obozowego szpitala – gdzie spotkał się ze swoim bratem Antonim. Zmarł w tym obozie 6.01.1941 r.

Bibliografia: ks. E. Chart Spis pomordowanych Polaków w obozie koncentracyjnym w Dachau, Wyd. „Słowo Polskie”, s. 117; M. Walczak Ludzie nauki i nauczyciele polscy podczas II wojny światowej. Księga strat osobowych, Warszawa 1995 r. s. 398; Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; J. Kubaczka, 700 lat Jasienicy,Kraków 2005 r. s. 156-170; Zbiory dokumentów K. Wójtowicza (poz. 97 wykazu); Emil Niemiec-Polaczek Saga rodzinna, 71, 75.


KOŁODZIEJ ANTONI,

Więzień KL Dachau, KL Mauthausen-Gusen.

Urodzony i zamieszkały w Jasienicy pow. bielski. Po szkole powszechnej, ukończywszy seminarium nauczycielskie w Białej, rozpoczął pracę nauczyciela na Górnym Śląsku – w Zawodziu i Tychach. Aresztowany przez gestapo i przewieziony do KL Dachau i KL Mauthausen-Gusen, gdzie spotkał się z księdzem Karolem Masnym – byłym proboszczem z Grodźca. (W KL Dachau spotkał się także z więźniami z Jaworza: Janem Głowackim, Antonim Hellerem, Antonim Maziarskim, Antonim Kołodziejem). Odzyskał wolność w 1941 r – zwolniony z obozu dzięki skutecznym staraniom rodziny. Zagrożony ponownym aresztowaniem, przedostał się do GG gdzie przebywał do zakończenia okupacji.

Bibliografia: J. Kubaczka, 700 lat Jasienicy,Kraków 2005 r. s. 156-170; Emil Niemiec-Polaczek Saga rodzinna, s. 74.


KOŁODZIEJ AUGUSTYN,

Więziń gestapo w Bielsku, KL Auschwitz.

Urodzony i zamieszkału w Jasienicy pow. bielski, kupiec. Aresztowany i po krótkim przetrzymaniu w areszcie gestapo w Bielsku przewieziony do KL Auschwitz. Brak innych informacji o tym więźniu ponad to, że przeżył i po wyzwoleniu niedługo zmarł w 1949 r.

Bibliografia: Emil Niemiec-Polaczek Saga rodzinna, 73.


KOŁODZIEJ JULIAN,

Więzień sowiecki zginął w Katyniu.

Urodzony 22.11.1897 r. w Białej, syn Wojciecha i Karoliny z Zielińskich. Uczęszczał do Miejskiej Szkoły Ludowej w Białej (niemieckiej.) i Szkoły Realnej w Bielsku – z której w piątej klasie (październik 1915 r.) został zmobilizowany do 31 PP wojska austrackiego. Walczył w 1916 r. na froncie rosyjskim – został ranny. Od maja 1917 r. walczył na froncie włoskim. W listopadzie 1917 r. ponownie ranny na froncie austriacko-włoskim i dostał się do niewoli włoskiej. Wypuszczony w tymże listopadzie 1917 r. przedostał się do Białej, gdzie wstąpił do WP. W grudniu 1920 r. awansował na porucznika. W lutym 1922 r. został zwolniony z wojska, lecz udzielał się w Związku Oficerów Rezerwy RP w Białej. We wrześniu 1938 r. został zmobilizowany do 4 Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie i brał udział w zajęciu Zaolzia przez wojska polskie. W 1939 r. został przeniesiony do DOK Grodno. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r., walcząc m.in. pod Białymstokiem, gdzie kolejny raz został ranny. Dostał się do niewoli sowieckiej i w październiku 1939 r. był w obozie oficerów polskich w Kozielsku. Zginął w kwietniu 1940 r. zamordowany przez NKWD w Katyniu. Posiadane odznaczenia: Srebrny Medal Waleczności I i II kl., Brązowy Medal Waleczności, Krzyż Karola, Medal Zranionych.

Bibliografia: J. Polak Cmentarz Rzymsko-Ratolicki w Białej, rok 1999 r., s. 233.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22