Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
M


MOTYL JÓZEF,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Auschwitz nr 97151.

Urodzony 25.01.1925 r. w Ligocie gmina Czechowice, pow. bielski. Aresztowany i przetrzymany w areszcie gestapo w Bielsku, a następnie przewieziony do KL Auschwitz, 29.01.1943 r. zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień nr 97151. Zginał 6.01.1944 r.

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz,  Katowice 1998 r., s. 276.


MOTYLEWICZ ANTONI,

Więzień KL Dachau, KL Mauthausen-Gisen.

Urodzony 8.08.1886 r. w Nisku, syn Mikołaja i Marii z d. Stanecka. Po ukończeniu gimnazjum w Krakowie, studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim – zdobywając 26.03.1915 r. tytuł doktora medycyny. W Krakowie odbywał pierwsze praktyki. W 1911 r. jednoroczna służba w armii austriackiej, a w 1914 r. zmobilizowany – kapral medyk w 56 PP, a następnie chorąży lekarz w 55 PP, brał udział na froncie włoskim. W 1918 r. znalazł się wraz z 55 PP w Bielsku – w listopadzie tegoż roku udział w przejęciu władzy przez Polaków w Białej i organizacji oddziałów polskich.

W Wojsku Polskim służył do 15.12.1918 r., a następnie pracował jako lekarz okręgowy w Majdanie Kolbuszowskim. 21.09.1920 r. zmobilizowany i przydzielony do Szpitala Okręgowego w Krakowie, potem do kompanii sanitarnej 18 Dywizji Piechoty. W 1922 r. awansował na kapitana – lekarz rezerwy. Po wyjściu z wojska pracował jako lekarz w Majdanie Kolbuszowskim, a od 1.02.1924 r. objął stanowisko lekarza powiatowego w Białej (zostając także lekarzem sądowym oraz prezesem zarządu oddziału PCK w Białej). We wrześniu 1939 r., wchodząc w skład kadry zapasowej 5 Szpitala Okręgowego uciekał do Ołyki, gdzie pracował w szpitalu ulokowanym w klasztorze. Po powrocie do Białej w październiku 1939 r. w kwietniu 1940 r. został aresztowany przez gestapo i zesłany do KL Dachau, a potem Mauthausen-Gusen, skąd udało się go po 4 miesiącach wykupić przez rodzinę. Natychmiast przedostał się na teren Generalnej Guberni i podjął pracę lekarza domowego Ubezpieczalni Społecznej w Krakowie, gdzie dotrwał końca okupacji niemieckiej. W 1945 r. powrócił na stanowisko lekarza powiatowego w Białej. Po likwidacji powiatu w 1951 r. był dyrektorem Miejskiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, był też znanym działaczem społecznym w Białej: członkiem Stowarzyszenia Czytelni Polskiej, SD, skarbnik Koła Powiatowego Związku byłych Więźniów Politycznych w Białej. Zmarł w Bielsku-Białej 22.06. 1955 r.

Bibliografia: J. Polak Cmentarz Rzymsko-Ratolicki w Białej, rok 1999 r., s. 150-151.


MRAŃCA DOMINIK,

Aresztowany – zginął bez wieści.

Mieszkaniec Porąbki pow. bialski. W okresie okupacji hitlerowskiej, aresztowany przez policję niemiecką – zaginął bez wieści, brak innych informacji o tej osobie.

Bibliografia: Praca Zbiorowa Ku pamięci rodakom z Porąbki, 2008 r., s. 26.


MREŃCA KAROL,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Dachau nr 26415.

Urodzony 22.02.1913 r. w Porąbce pow. bialski, z zawodu rolnik, mieszkaniec Bielska. Aresztowany przez gestapo i przewieziony do KL Dachau, zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień nr 26415. Zginął w tym obozie 18.05.1942 r.

Bibliografia: ks. E. Chart Spis pomordowanych Polaków w obozie koncentracyjnym w Dachau, Wyd. „Słowo Polskie”, s. 166; Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia.


MROWIEC JAN,

Więzień gestapo w Bielsku, KL Auschwitz.

Urodzony 30.11.1907 r. w Bielsku, syn Jana i Marii z d. Paluch, zamieszkały w Wilkowicach pow. bielski. Aresztowany i po krótkotrwałym przetrzymaniu w areszcie gestapo w Bielsku przewieziony do KL Auschwitz. Zginął 20.09.1942 r. Według wystawionego aktu zgonu nr 31958/1942 – potwierdzonego przez lekarza obozowego, zmarł o godz. 20:45, określenie przyczyny zgonu to: „Fleckfieber” (tyfus plamisty).

Bibliografia: I. Pająk Mieszkańcy Śląska, Podbeskidzia, Zagłębia Dąbrowskiego w KL Auschwitz, Katowice 1998 r., s. 1140; Kronika Beskidzka – lista ofiar mieszkańców Podbeskidzia; APMA-B Księga zgonów, t. 22, s. 410.


MROWIEC MICHAŁ,

Więzień gestapo w Bielsku, więzienia w Katowicach.

Urodzony w 1903 r. w Czechowicach pow. bielski. Aresztowany i po krótkotrwałym przetrzymaniu w areszcie gestapo w Bielsku przewieziony do więzienia w Katowicach, gdzie zginął 19.02.1943 r. – przez ścięcie gilotyną.

Bibliografia: Więzienia hitlerowskie na Śląsku, w Zagłebiu Dąbrowskim i w Częstochowie 1935-1945, Śląski Instytut Wydawniczy, Katowice 1983 r., s. 37.


MROZIK JAN,

Wiezień gestapo w Bielsku, KL Skorochowice.

Urodzony 13.10.1893 r. w miejscowiści Pruchna gmina Strumień, pow. cieszyński, zamieszkały w Bielsku-Kamienicy. Kierownik Publicznej Szkoły Powszechnej w Kamienicy, w Gołkowicach i Brennej. Aresztowany 3.10.1939 r. a więc w pierwszych dniach okupacji hitlerowskiej. Wpierw więziony w więzieniu gestapo w Bielsku, a następnie transportem zbiorowym przesłany do KL Skrochovice k.Opawy (CSRS), 16.10.1939 r. zarejestrowany w ewidencji obozowej.

Zginął 3.12.1939 r. – określenie przyczyny zgonu to: „Lungenentzündung Herzleiden” (zapalenie płuc z zakłóceniami pracy serca)

Bibliografia: Zaranie Śląskie, zeszyt 3, lipiec-wrzesień 1964 r. s. 580; inf. M. Walczak Ludzie nauki i nauczyciele polscy podczas II wojny światowej. Księga strat osobowych, Warszawa 1995 r. s. 519; Sz. Kędtryna, A. Szefer Nauczyciele śląscy polegli i zamordowani w latach hitlerowskiej okupacji, Śląski Instytut Naukowy, Katowice 1971, 85; Informacja rodziny – Marii Hanus.


MRÓZEK WANDA,

Więźniarka obozu przejściowego w Gorzycach.

Urodzona 19.09.1911 r. w Boguminie – Czechosłowacja, mieszkanka Czechowic pow. bielski. Od 1927 r. bardzo zaangażowana w działalność harcerską – już jako uczennica Seminarium Nauczycielskiego w Białej Krakowskiej. Od 6.09.1930 r. podjęła posadę nauczycielki Szkoły Powszechnej w Łaziskach Średnich pow. pszczyński, skąd została przeniesiona od 1.09.1938 r. jako nauczycielka do Szkoły Powszechnej w Czechowicach-Lipowcu.

W tym samym czasie otrzymała polecenie zorganizowania hufca ZHP na terenie Czechowic, Dziedzic i okolicy. Tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej w 1939 r., została komendantką Pogotowia Harcerek Hufca Czechowice i Dziedzice. Od października 1939 r. organizowała tajne nauczanie młodzieży, organizowała harcerskie punkty pomocy uchodźcom na stacji kolejowej w Dziedzicach, punkty sanitarne gdzie harcerki udzielały pomocy potrzebującym – w pierwszych dniach września. Wraz z harcerkami zabezpieczała książki z bibliotek szkolnych i kolejowej, rozprowadzajac je na przechowanie między Polskie rodziny. Była inicjatorką dożywiania jeńców polskich, pomagała organizować ucieczki żołnierzy i więźniów z obozu, opiekowała się rodzinami aresztowanych – niosąc im pomoc materialną. Od maja 1940 r. z grupą harcerek, prowadziła akcję organizowania zbiórki odzieży, żywności i leków dla więźniów KL Auschwitz, przekazując je poprzez punkt harcerski prowadzony przez siostry Jadwigę i Ernestynę Dylikówny – harcerki z Oświęcimia. Inspirowała przesyłanie paczek dla polskich jeńców wojennych przebywających w oflagu. 1.06.1942 r. została aresztowana i wywieziona do niemieckiego obozu dla Polaków – Polenlagru nr 169 Klain Gorschütz w Gorzyczkach, ale i tam zajmowała się przebywającymi w obozie dziećmi, organizując dla nich tajne nauczanie (bez książek, zeszytów i pomocy naukowych). Wróciła do domu w kwietniu 1945 r. po oswobodzeniu obozu przez wojska radzieckie. Podjęła pracę nauczycielki w Szkole Podstawowej w Czechowicach, gdzie włączyła się czynnie do organizowania pracy harcerskiej na terenie swojej szkoły. Podharcmistrzyni. Odeszła na wieczną wartę 28.03.1992 r.

Bibliografia: Zbiory prywatne hm. Zdzisławy Kobieli.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11