Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Id84673

GŁÓWKA MARIAN,

GŁÓWKA MARIAN nr ob. 6994 pop

Urodzony 3.08.1908 r. w Gnieźnie, syn Kazimierza i Stanisławy z d. Pluta. W 1928 r. ukończył Seminarium Nauczycielskie Męskie w Rogoźnie w Wielkopolsce. Założyciel (jesień 1928 r.) i drużynowy III MDH im. ks. Józefa Poniatowskiego przy SP nr 3 w Radoszowach. W latach 1928-1939 był nauczycielem w szkołach okręgu rybnickiego, zaangażowany w pracę z młodzieżą w harcerstwie, najpierw jako instruktor a potem podharcmistrz. Aresztowany 23.04.1940 r. z powodów politycznych, i 28.04.1940 r. przewieziony do KL Dachau, gdzie zarejestrowany został w ewidencji obozowej jako więzień nr 6638. Od 5.06.1940 r. przeniesiony do KL Gusen i tam zarejestrowany jako więzień nr 3634. Stamtąd w stanie wyczerpania fizycznego – z przepuklinami i w stanie niezdolnym do pracy, przewieziony ponownie do KL Dachau, zarejestrowany jako nr 14572. Od 15.12.1940 r. przetransportowany do KL Auschwitz, zarejestrowany jako więzień nr 6994. Do KL Gross-Rosen przeniesiony 13.10.1944 r. i zarejestrowany jako nr 74814. Kolejno przeniesiony 15.02.1945 r. do KL Hersbruck nr 84673. Jako jeden z nielicznych przeżył tzw. „marsz śmierci” z Hersbruck do Dachau, 8.04.1945-24.04.1945 r., i zarejestrowany jako więzień nr 160403. Wyzwolony 29.04.1945 r. przez wojska amerykańskie, pracował jako sanitariusz w szpitalu obozowym. W oczekiwaniu na transport do kraju założył i prowadził szkoły dla dzieci robotników przymusowych z dawnych polskich ziem wschodnich – w miejscowościach Karlfeld 12.06.1945 – 4.08.1945 r. oraz Freiman k/Monachium 13.08.1945 – 13.09.1945 r. W latach 1947-1948 był kierownikiem Szkoły Przysposobienia Przemysłowego w Bielsku-Białej, a w latach 1949-1951 założył i był dyrektorem Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Bielsku-Białej, pełniąc jednocześnie funkcję dyrektora Uniwersytetu Powszechnego CRZZ. W latach 1951-1954 nauczyciel w Technikum Mechanicznym – do czasu przejścia na emeryturę, nauczyciel w Szkole Podstawowej Nr 12. Stopień podharcmistrza nadano w okresie międzywojennym. Nadwątlone przeżyciami obozowymi zdrowie oraz zbyt intensywna praca zawodowa oraz społeczna, spowodowały chorobę serca i przedwczesną śmierć. Zmarł 17.08.1975 r.

Bibliografia: J Klistała, Koszmary z hitlerowskich polenlagrów, więzień i konzentrationslagrów …, wyd. 2012 r.