Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Id85804

FRANKIEWICZ BOGUMIŁ ANTONI,

Urodzony 9.06.1908 r. w Sosnowcu, syn Franciszka i Antoniny z d. Sławińska. Po ukończeniu szkoły podstawowej zaczął uczęszczać do gimnazjum, potem przeniósł się do Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Sosnowcu uzyskując świadectwo dojrzałości w 1929 r. Potem, w latach 1932-1935 studiował polonistykę w Instytucie Pedagogicznym w Katowicach uzyskując dyplom ukończenia w 1935 r. Pracował jako nauczyciel w szkołach podstawowych Zagłębia Dąbrowskiego. Aktywny członek Związku Nauczycielstwa Polskiego. W latach 1930/1931 r. ukończył Szkołę podchorążych Rezerwy. Zmobilizowany, brał udział w kampanii wrześniowej w 1939 r. Zdemobilizowany na terenie kielecczyzny, uniknąwszy dostania się do niewoli, po powrocie do miejsca zamieszkania, zaangażował się w działalność ruchu oporu – organizacji konspiracyjnej „Orzeł Biały” i ZWZ. Aresztowany 1.05.1940 r. i w transporcie zbiorowym 26.05.1940 r. przewieziony został do KL Dachau, zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień nr 13005. Stamtąd 26.08.1940 r. przeniesiony do KL Mauthausen-Gusen, pracował w kamieniołomach oraz poddawany był badaniom pseudomedycznym. Wyzwolony przez wojska amerykańskie 5.05.1945 r. Wycieńczony trafił do szpitala w Linz, skąd wrócił do Polski do Sosnowca. Podjął pracę w przemyśle hutniczym w dziale administracji. W październiku 1946 r. rozpoczął studia psychologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim – które ukończył w 1951 r. W 1948 r. rozpoczął pracę w Głównym Instytucie Górnictwa, pełniąc jednocześnie różne funkcje związkowe i partyjne w PZPR, zaangażowany społecznik.

Bibliografia: Materiały udostępnione w IPN Katowice, sygnatura S88/10/Zu tom VII do XI; sygnatura S88/10/Zu tom XII do XVII; Postanowienie o umorzeniu śledztwa Sygn. Akt. S88/10/ZU z dn. 25.11.2014 r., zeznania osobiste oraz świadka Sławomiry Frankiewicz-Dusek.