Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Id85948

KAZIK JÓZEF,

Urodzony 11.01.1915 r. w Stonawie – Zaolzie, i zamieszkały w tej miejscowości (nr 506), narodowości polskiej. Ukończył szkołę ludową w Stonawie, następnie uczył się w polskim gimnazjum w Orłowej. Po ukończeniu gimnazjum, studiował prawo w Uniwersytecie Karola w Pradze. Już w 1933 r. założył chór mieszany Stowarzyszenia Młodzieży Katolickiej w Stonawie. Podczas studiów w Pradze aktywnie działał w Stowarzyszeniu Akademików-Polaków „Jedność” w Czechosłowacji. Wydarzenia monachijskie w 1938 r. spowodowały, że musiał przerwać studia, wrócił do domu i rozpoczął pracę jako urzędnik w Karwinie. Aresztowany w kwietniu 1940 r. i po krótkotrwałym uwięzieniu przez gestapo w Cieszynie, stamtąd 12.04.1940 r. w transporcie zbiorowym przewieziony został do KL Dachau, zarejestrowany w obozowej ewidencji jako więzień nr 3148. Od 24.05.1940 r. przeniesiony do KL Mauthausen-Gusen, tam zarejestrowany jako więzień nr 380, 43070. Odzyskał wolność 5.05.1945 r. – wyzwolony przez wojska amerykańskie. Po powrocie do domu, związał się na stałe ze spółdzielnią „Jednota-Jedność” w Czeskim Cieszynie, gdzie pracował aż do 1972 r. tj. przejścia na emeryturę, był także aktywnym działaczem Związku Bojowników Antyfaszystowskich na szczeblu powiatowym i okręgowym. Przez cały okres powojenny był aktywnym działaczem Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego, był dyrygentem, reżyserem, prelegentem, organizatorem wycieczek krajoznawczych. Przez 30 lat był aktywnym członkiem Sekcji Historii Regionu ZG PZKO. Zmarł 19.11.1997 r. w Czeskim Cieszynie.

Bibliografia: J. Klistała, Martyrologium mieszkańców Zaolzia Tom II – słownik biograficzny, wyd. 2013 r.