Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Id86377

PŁOWUCHA LUDWIK,

 Płowucha Ludwik pop

Urodzony 15.01.1905 r. w Soli gmina Rajcza, pow. żywiecki, syn Józefa i Anny z d. Włocha. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Makowie Podhalańskim. Następnie, wraz z rodzicami przeniósł się do Żywca, gdzie rozpoczął naukę w szkole realnej. W 1923 r. wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego – w 5 Pułku Saperów w Krakowie. Po wyjściu z wojska, pracował na własnym gospodarstwie. W okresie 1928 do 1939 r. był wójtem gminy w Soli. W lipcu 1939 r. powołany na ćwiczenia wojskowe, skąd przenoszony został do jednostki w Kobiórze a następnie w Czechowicach i tam zastał go wybuch drugiej wojny światowej. W szlaku bojowym od Czechowic po Tomaszów Lubelski został ranny, dostał się do szpitala oraz krótko do niewoli niemieckiej. Po powrocie do domu, był pod stałą obserwacją gestapo i w konsekwencji aresztowany w kwietniu 1940 r. pod zarzutem przynależności do BBWR (Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem). Przewieziony do KL Dachau, następnie przeniesiony do KL Mauthausen-Gusen. Zwolniony z obozu na skutek usilnych starań rodziny oraz bardzo złego stanu zdrowia. Po odzyskaniu wolności i powrocie do Soli, odmówiwszy podpisania Volkslisty, kilkakrotnie aresztowany i przesłuchiwany. W 1941 r. wysiedlony z tzw. ojcowizny. Po wyzwoleniu, wrócił na rodzinne gospodarstwo – pracując dorywczo w różnych placówkach handlowych i w zakładach przemysłowych w pobliżu Soli. Aktywnie uczestniczył w życiu OSP. Zmarł 7.08.1996 r.

Bibliografia: J. Klistała, Martyrologium mieszkańców Żywca, Gilowic, Jeleśni, Koszarawy, itd., – słownik biograficzny, wyd. 2009 r.