Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Id86546

STEFFEK ANTONI,

Urodzony 18.11.1890 r. w Wiedniu. W rok później jego rodzice przenieśli się do Trzyńca, gdzie zamieszkali na stałe, narodowości polskiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Trzyńcu, rozpoczął pracę w tamtejszej hucie. W 1910 r. wstąpił do socjalno-demokratycznej organizacji zawodowej – Związku Metalowców i od tego czasu koncentruje się na działalności politycznej, spółdzielczej i zawodowej. Pod koniec pierwszej wojny światowej był jednym z przywódców ruchu robotniczego w trzynieckiej hucie. W 1918 r. stanął na czele strajkujących robotników huty, którzy wywalczyli sobie podwyżkę płac. W okresie plebiscytu był bardzo aktywny w organizacjach lewicowych PPSD i PPS. Od 1920 do początków lat trzydziestych był przewodniczącym Stowarzyszenia Domu Robotniczego w Trzyńcu. W 1931 r. został bezrobotnym, więc wykonywał różne dorywcze prace, a stałą pracę otrzymał dopiero w 1938 r., kiedy Polacy zajęli Zaolzie. Aresztowany 20.04.1940 r. razem z synem Edwardem (ur. 7.07.1916 r.) i więziony w Cieszynie, a stamtąd w transporcie zbiorowym przewieziony do KL Dachau. Następnie, 20.04.1940 r. przeniesiony do KL Mauthausen-Gusen. Zwolniony z obozu 13.01.1941 r. z nadwątlonym zdrowiem. Po zakończeniu wojny znów włączył się w działalność związkową w hucie trzynieckiej. W 1952 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł 14.03.1960 r.

Bibliografia: J. Klistała, Martyrologium mieszkańców Zaolzia Tom III – słownik biograficzny, wyd. 2014 r.