Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Id86595

SZRAMEK EMIL, ks. dr,

Urodzony 29.09.1887 r. w Tworkowie k/Raciborza, syn Augustyna i Józefy z d. Kandziora. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Tworkowie, kontynuował naukę w gimnazjum w Raciborzu. W 1907 r. rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Aktywnie uczestniczył w tajnych organizacjach polskich: Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i wrocławskiej młodzieży narodowej. Święcenia kapłańskie otrzymał 22.06.1911 r. poczym pracę duszpasterską rozpoczął jako wikary w Miechowicach k/Bytomia. W styczniu przeniesiony do Tychów. W 1914 r. obronił pracę doktorską. Z jego inicjatywy rozpoczęto druk pierwszego (z kilku zamierzonych) tomiku Pieśni ludowe z polskiego Śląska, Pieśni balladowe, i inne. W 1916 był krótko wikarym w Zaborzu k/Zabrza, w 1917 r. przeniesiony do Mikołowa. Bardzo aktywny w działalności religijno-narodowej w okresie powstań śląskich. Sprawom polskim były poświęcone jego publikacje: W obronie polskości Górnego Śląska. W 1926 r. mianowany proboszczem w Katowicach. W tym samym roku został kanonikiem, a nieco później prałatem. Znany jako zwolennik kontaktów śląskich ośrodków życia intelektualnego z podobnymi ośrodkami w Polsce. Za tak wybitną propolską postawę jeszcze przed wkroczeniem wojsk hitlerowskich do Polski – wpisany był do księgi gończej (Fahndungsbuch). Aresztowany 8.04.1940 r. i więziony w Katowicach, skąd od 9.04.1940 r. w transporcie zbiorowym przewieziony został do KL Dachau. Od 25.05.1940 r. przeniesiony do KL Mauthausen-Gusen. Od 8.12.1940 r. ponownie przeniesiony do KL Dachau, zarejestrowany jako więzień nr 21987. Zginął tym obozie 13.01.1942 r.

Bibliografia: Słownik Biograficzny Katolickiego Duchowieństwa Śląskiego XIX i XX Wieku, Katowice 1996. s. 418-419; Materiały udostępnione w IPN Katowice sygnatura S88/10/Zu tom IV do VI; sygnatura S88/10/Zu tom VII do XI; Postanowienie o umorzeniu śledztwa Sygn. Akt. S88/10/ZU z dn. 25.11.2014 r.