Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Id87063

WOJTAS MAKSYMILIAN, ks. dr,

Urodzony 29.09.1886 r. w Bytomiu, syn Jana i Anny z d. Kaleta. Szkołę podstawową ukończył w Reichelsheim w Odenwald (Hesja), gdzie mieszkał w młodości z rodzicami. W latach 1893-1907 uczęszczał do gimnazjum w Bytomiu. Potem studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 22.06.1911 r. we Wrocławiu. Pracę duszpasterską rozpoczął jako wikary w Siołkowicach pod Opolem, potem duszpasterz w Łagiewnikach Śląskich, Legnicy, Szczecinie Katowicach, Hajdukach (obecnie Chorzów Batory). We wrześniu 1924 r. przeniesiony z duszpasterstwa do szkolnictwa – dwa lata pełnił obowiązki katechety w żeńskim liceum mniejszościowym w Katowicach i żeńskim liceum w Mysłowicach. W 1929 r. otrzymał doktorat z teologii. W 1930 r. mianowany referentem Wydziału Charytatywnego Kurii Diecezjalnej w Katowicach. Od 21.07.1931 r. otrzymał probostwo parafii w Dąbrówce Małej. W latach 1934-1935 sprawował funkcję dyrektora diecezjalnego Związku Caritas. Aresztowany przez gestapo zaraz po wkroczeniu wojsk hitlerowskich do Polski i osadzony w więzieniu w Katowicach. Wypuszczono go na wolność z zakazem dalszego pobytu na Śląsku, w wyniku czego wyjechał do Friesenheim w Nadrenii-Palatynacie. Na Śląsk powrócił w 1946 r. i ponownie objął parafię w Dąbrówce Małej, a od kwietnia 1957 r. dziekan dekanatu siemianowickiego. W 1961 r. otrzymał godność kanonika honorowego. Zmarł 16.09.1962 r. w Bogucicach.

Bibliografia: www.encyklo.pl; Słownik Biograficzny Katolickiego Duchowieństwa Śląskiego XIX i XX Wieku, Katowice 1996. s. 467; Materiały udostępnione w IPN Katowice, sygnatura S88/10/Zu tom VII do XI.