Obozowe wspomnienia: Dachau, Gusen, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau.
Id87100

KULISZ KAROL ks.,

 

 

Urodzony 12.06.1873 r. w Dzięgielowie, syn Adama i Anny z d. Hławiczka. Uczęszczał do szkoły ludowej w Puńcowie, a następnie kontynuował naukę w gimnazjum niemieckim w Cieszynie – matura w 1894 r. Studiował teologię ewangelicką w Wiedniu i Erlangen. Ordynowany 6.01.1899 r., rozpoczął pracę duszpasterską jako wikary w Ligotce Kameralnej, a w 1908 r. został proboszczem – do 1918 r., od 1920 r. proboszcz w Cieszynie, od 1920 do 1937 r. senior diecezji śląskiej. Był bliskim współpracownikiem pastora Franciszka Michejdy, przywódcy polskich ewangelików na Śląsku Cieszyńskim. Razem pracowali w Towarzystwie Ewangelickim Oświaty Ludowej w Cieszynie oraz Kole Polaków Teologów Ewangelickich. W styczniu 1914 r. wybrany na proboszcza parafii ewangelickiej w Cieszynie. Jako proboszcz cieszyński pracował do września 1939 r. W latach 1918-1920 występował bardzo aktywnie w sprawie przynależności Śląska Cieszyńskiego do Polski. W grudniu 1918 r. podpisał wraz z innymi pastorami memoriał o przyłączenie tej części Śląska do Polski. W lecie 1919 r. z ramienia Rady Narodowej Śląska Cieszyńskiego udał się wraz z pastorem J. Mamicą do Paryża bronić postulatów wysuniętych w memoriale. Ponownie interweniował w Paryżu w tej samej sprawie w lecie 1920 r. W 1921 r. został seniorem ewangelickiej diecezji cieszyńskiej i pełnił tę godność do 1936 r. W 1921 r. stworzył organizację sióstr diakonis dla opieki nad dziećmi i starcami w Dzięgielowie i Ligotce. Znany był jako utalentowany kaznodzieja. Aresztowany 23.09.1939 r. przez gestapo za działalność narodową, więziony w Cieszynie, w KL Skrochovice k/Opawy, gdzie mu przy wysiadaniu z auta wybito oko. Dnia 5.10.1939 r. przewieziono go do więzienia w Rawiczu, zaś 17.10.1939 r. do KL Buchenwald k/Weimaru. Zginął w tym obozie 8.05.1940 r.

Bibliografia: J. Klistała, Martyrologium mieszkańców Zaolzia Tom II – słownik biograficzny, wyd. 2013 r.